Het laatste formule 1 nieuws

Een razendsnelle afdaling op ijs, die voelt als een bungeejump

Een razendsnelle afdaling op ijs, die voelt als een bungeejump

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Skeleton Bij het skeleton draait het om honderdsten van seconden. Wie bij de Winterspelen in Beijing kans wil maken op goud, moet vier runs lang constant zijn. Zo ook de Nederlandse Kimberley Bos. De Nederlandse Kimberley Bos . Foto Friedemann Vogel/EPA Het geluid van een sporter op een slee die je met een vaart van meer dan 120 kilometer per uur tegemoetkomt, klinkt als naderend onweer. Je hoort hem van ver, zachtjes begint het te donderen, het geluid versterkt en snelt vooruit door het smalle ijskanaal waarin-ie naar beneden glijdt, als een ijskoude wildwaterglijbaan die van de berg naar beneden slingert. Langzaam zwelt het geluid aan tot een geraas, de gebogen ijzers van de slee ratelen op het keiharde ijs als wieltjes van een karretje in een stalen achtbaan, en dan flitsen het hoofd van de sporter, een slee en een paar voeten – in die volgorde – voorbij.

Elke paar minuten wordt de stilte langs de Veltins Eis Arena in het Duitse skidorp Winterberg zo doorbroken, als een van de deelnemers van de wereldbekerwedstrijd skeleton voorbijflitst. Publiek is er deze vrijdag niet, vanwege coronamaatregelen staan langs de baan alleen wat coaches en verdwaalde pers. Bij de ‘kreisel’, een scherp rondlopende bocht in het circuit waar zich normaal gesproken veel toeschouwers verzamelen om hun favorieten aan te moedigen, heeft iemand van het Letse team alle ruimte om de ene na de andere voorbijrazende skeletonner te fotograferen.

De laaghangende wolken en neerdwarrelende sneeuw dempen het geluid op de steile heuvel. Je hoort niets van de wintersporters die nog geen honderd meter verderop van een piste afdalen – hun felgekleurde jassen en broeken steken af tegen de besneeuwde bomen.

De troosteloze omstandigheden lijken de beste skeletonners ter wereld niet te deren. In het starthuis bovenaan de heuvel focussen ze zich op hun opdracht: afzetten, sprinten, op de slee springen, buik naar beneden, hoofd naar voren. Wat volgt is 1.300 meter ijs en veertien bochten. Binnen zestig seconden zijn ze beneden. Twee minuten racen op een dag

Een wedstrijddag van een skeletonner bestaat uit twee minuten racen, liefst minder, want dat betekent een goede tijd […]

Lees het hele artikel op de volgende pagina Een razendsnelle afdaling op ijs, die voelt als een bungeejump