Het laatste formule 1 nieuws

Imola 1994: ooggetuige van een vervloekt raceweekend

Imola 1994: ooggetuige van een vervloekt raceweekend

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

De overblijfselen van de bolide van Ayrton Senna na zijn crash op Imola De Formule 1 is terug op het Italiaanse circuit waar in 1994 het noodlot twee dagen achter elkaar toesloeg: Imola. Roland Ratzenberger en Ayrton Senna overleefden het gitzwarte grand prix-weekend op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari niet. Het sneuvelen van drievoudig wereldkampioen Senna da Silva had vanwege zijn heldenstatus de meeste impact.

Georges de Coster was ooggetuige van Senna’s laatste werkdagen op het circuit. De Belgische fotograaf schoot tientallen rolletjes vol in de pitbox van Williams-Renault. Een terugblik. Oostenrijkse vlag

“Ik wist dat Ayrton een Oostenrijkse vlag in de cockpit had, waarmee hij Ratzenberger wilde eren. Dat zag ik toen hij instapte. Senna ging de race voor Roland winnen. Dat moest en zou gebeuren. Hij had helemaal geen zin meer om te racen, maar vond dat hij geen keus had.” De laatste ronde van Ayrton Senna op Imola Georges de Coster baadde op Imola in ongekende weelde. “Ik had een speciaal ‘access all areas-pasje’ van Williams. Ik was altijd en overal welkom. Dat was niet voor iedereen weggelegd, maar ik had een opdracht voor Renault. Ze wilden dat jaar groots uitpakken bij de Belgische Grand Prix.”

“Ze hadden veel foto’s van Ayrton nodig. Ik wilde mijn goede vriend vooral in beeld brengen als een bijzonder mens op een normale werkdag in zijn vertrouwde omgeving. We kenden elkaar zo goed dat ik precies wist wanneer ik hem met rust moest laten. Daarvoor was geen gesprek nodig. Eén blik was voldoende.” Geen kapsones

“Senna was erg makkelijk om mee te werken. Geen kapsones. Een dankbaar object met sprekende ogen. Fotogeniek, zeer charismatisch. Vreugde was bij hem altijd enorm expressief, maar als hij verloor of kwaad was verstopte hij zich ook niet. Bij Ayrton kreeg je alle emoties. Hij kon iets vertellen zonder te praten. Senna liet in zijn ziel kijken.”

“Ik zorgde dat ik bij aanvang van een sessie altijd in zijn pitbox was. Belangrijke momenten wil je niet missen. Dat was destijds best moeilijk. Nu schiet ik duizenden foto’s per trainingssessie, maar in 1994 moest ik goed timen en […]

Lees het hele artikel op de volgende pagina Imola 1994: ooggetuige van een vervloekt raceweekend