Het laatste formule 1 nieuws

In de traditionele Afrikaanse hardlooplanden is een stille ramp gaande

In de traditionele Afrikaanse hardlooplanden is een stille ramp gaande

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Hardlopers tijdens een training buiten Eldoret, Kenia, waar veel Afrikaanse atleten trainen. Hij zag het helemaal voor zich, toen hij ruim vier jaar geleden een contract bij Nike tekende, met een marathon van 2 uur 10 in de benen: als hij gestaag progressie zou blijven maken, in Kenia trainend met ’s werelds beste lopers, dan zou dat „supercontract” vanzelf komen. De laatste vier seizoenen van zijn loopbaan zou hij oogsten waar hij al jaren keihard voor gewerkt had. En inderdaad, hij werd veel beter, is sinds april 2019 Nederlands recordhouder op de marathon, met een tijd van 2 uur 6 en een beetje, goed voor een 55ste plek op de wereldranglijst. Maar door de coronacrisis bleef die langverwachte deal uit. „Het is dramatisch”, zegt Abdi Nageeye (31), onlangs verkast naar een nieuwe trainingsgroep in Ethiopië. „Als ik íets krijg, moet ik al blij zijn.”

In de mondiale atletiek vallen momenteel rake klappen, vooral in de wegatletiek. Er is een stille ramp gaande waarvan de gevolgen moeilijk te overzien zijn, stellen diverse atletenmanagers in gesprek met NRC . Duizenden langeafstandslopers in het oosten van Afrika, met name in de traditionele looplanden Ethiopië en Kenia, zagen hun inkomstenbron in 2020 en de eerste maanden van 2021 volledig opdrogen. Atleten van het kaliber Nageeye en het niveau daaronder, de mondiale subtop; zij die op het wereldtoneel weinig voorstellen, maar in de marge, bij een van de vele marathons en andere wegwedstrijden, hun jaarsalaris bij elkaar scharrelden en nu noodgedwongen terugkeren naar waar ze aan het begin van hun leven voor in de wieg leken gelegd; ze gaan weer maïs verbouwen, of anderszins aan een boerenbestaan werken. Wegvallen startpremies

Voor hen valt geen brood meer te verdienen na het wegvallen van startpremies en prijzengeld. Al bijna een jaar worden er amper nog marathons georganiseerd. In Londen en Valencia was vorig jaar slechts een zeer beperkte elitegroep welkom om de limiet voor Tokio te slechten. En ook het perspectief voor de komende maanden is somber. In Hamburg, in april, starten voornamelijk Europeanen die in Tokio willen lopen, op een marathon op een afgesloten circuit. De […]

Lees het hele artikel op de volgende pagina In de traditionele Afrikaanse hardlooplanden is een stille ramp gaande