Het laatste formule 1 nieuws

Uitgelegd: Hoe het 'aero handicap' systeem F1 kan veranderen

Uitgelegd: Hoe het ‘aero handicap’ systeem F1 kan veranderen

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

De bedoeling is dat kleinere teams door het systeem in staat worden gesteld om de achterstand die zij hebben qua (door)ontwikkeling in te halen. Het systeem blinkt uit door zijn eenvoud: hoe lager een team in het voorbije seizoen in het klassement eindigde, hoe meer tijd dat team in het lopende seizoen mag besteden in de windtunnel en aan het gebruik van het peperdure Computational Fluid Dynamics (CFD). Andersom geredeneerd: hoe succesvoller je bent als team hoe minder tijd je mag gebruiken voor het testen van nieuwe aerodynamica.

In de praktijk komt het er op neer dat Williams – de nummer laatst van 2020 – dit seizoen het meeste aerodynamische onderzoek mag doen van het hele veld en dat Mercedes juist veel minder mag doen. In het eerste seizoen zijn de verschillen in tijd die de teams mogen gebruiken nog relatief klein, maar vanaf 2022 worden die verschillen alleen maar groter en zou het hoofddoel van het systeem wel eens bereikt kunnen worden. Hoe ziet het aero handicap systeem er in de praktijk uit?

Het is handig om daarbij toch even in het sportieve reglement van de Formule 1 te duiken. Onder appendix 8 (aerodynamic testing restrictions, ATR) valt te lezen wat wel en niet mag. Zo valt op te maken dat het seizoen is verdeeld in zes tijdvakken, aerodynamic testing periods (ATP’s) genaamd. Achtereenvolgens beslaan die voor een heel jaar negen, acht, acht, tien (inclusief de zomerstop in augustus), acht en negen weken. Elke ATP-periode bevat een limiet voor de hoeveelheid aerodynamische werkzaamheden die mogen worden uitgevoerd. Teams moeten aan het eind van elke periode precies rapporteren aan de FIA wat ze hebben gedaan. De limieten worden tijdens het seizoen ‘live’ in de gaten gehouden, in plaats van aan het eind.

De windtunneltests zijn onderworpen aan drie belangrijke parameters. In 2020 bedroeg de limiet voor elke ATP-periode 320 runs, 80 uur ‘windtijd’ en 400 uur ‘bezettingstijd’. Dat laatste is het totaal aantal uren dat medewerkers tussen de daadwerkelijke runs in de windtunnel mogen doorbrengen. Als er dus twee medewerkers elk een uur in de windtunnel zijn om die van een […]

Lees het hele artikel op de volgende pagina Uitgelegd: Hoe het ‘aero handicap’ systeem F1 kan veranderen